Nga Lutfi Dervishi
Ka një kundërshtim joracional mbi vendimin që deputetët duhet të rrisin pagat. Duam apo nuk duam, ato duhet të rriteshin me kohë si një domosdoshmëri për të sotmen e sidomos për të nesërmen. Vonesa për rritjen e tyre ka ardhur pasi askush nuk e dinte realisht sa para i kalonin në bankë deri në momentin që një prej ligjvënësve të rinj zbuloi krejt rastësisht në bankomat shumën qesharake.
Ai kallëzoi menjëherë te kolegët vlerësimin qesharak që u bëhej deputetëve të një vendi aspirant për t’u bërë pjesë e familjes europiane.
Me rritjen e pagës, deputetët do kenë mundësi të konsumojnë akoma edhe më shumë duke kontribuar kështu direkt në ekonominë e vendit. Konsumi është baza e ekonomisë.
Arsyeja kryesore se pse kanë vendosur të rrisin pagat për vete para pensionistëve është krejt etike
Si shuplakë për çdo moralist vlen të themi se shërbëtorët e popullit nuk mund të përdorin vetë popullin e tyre si kavie, ndaj kanë marrë rrezikun që ta provojnë vetë në kurriz të parët rritjen e pagave.
Rritja shkon paralel me arsyetimin se në kapitalizëm shumica do të bëhet e pasur, por jo të gjithë njëherësh. Si popull që vijmë nga radhët, duhet t’i njohim mire radhët ku në fillim janë shërbëtorët e popullit e pastaj vetë populli.
Arsyetimi se deputetët nuk mund të rrisin rrogat për vete është foshnjarak. Nëse nuk tregohen të zotë për veten e tyre, si mund të jenë të vlefshëm për ne të tjerët?
Ngritja e rrogave të deputetëve është një tjetër fakt se qeveria nuk e nis punën nga premtimet elektorale…
Argumenti që të ulet numri i deputetëve nga 140 në 100, 70 apo 50 me qëllim që rritja e rrogës së deputetëve të mos rëndoje buxhetin e shtetit nuk qëndron. Populli ynë i vuajtur dhe i dërrmuar nga kriza e rritjes së çmimeve ka nevojë për sa më shumë shërbëtorë të denjë.
Me rroga me të mëdha deputetët do të kenë mundësi që të ndjekin kurse trajnimi për të mësuar gjuhën angleze, për të folurën në publik dhe sidomos trajnimin për konfliktin e interesit gjatë ushtrimit të detyrës.
Me rritjen e rrogës së deputetëve stabilizohet edhe monedha kombëtare. Tani zgjedhjet nuk do të përbëjnë me kërcënim për euron. Deputetët do të jenë vigjilent që euro, dollari, franga zvicerane dhe paundi britanik nuk do të tronditin lekun.
Me rritjen e rrogës së deputetëve, posti i doganierit nuk do të jetë më aq i lakmueshëm sa më parë.
Rritja e rrogës së ministrave dhe i deputetëve është përgjigjja e merituar që i japim agresionit rus ndaj Ukrainës.
Rritja e rrogës pritet të rrisë katërçipërisht paradën e modës që të enjten zhvendoset para Parlamentit ku deputetët do të shtojnë ngjyrat, xhevahiret, copat, modelet dhe krehjet që nxjerrin në pah profilin e tyre të kuruar duke larguar njëherë e mirë kostumet e vjetra që i kanë pasur qysh nga dita e dasmës.
Rritja e rrogës së deputetëve do t’i japë fund njëherë e mirë dramës që i shoqëron shpesh me telefonata anonime pasi shitës dyshekësh dhe enësh kuzhine s’do kenë më nevojë t’i kontaktojnë shpesh për t’i përsëritur oferta joshëse pasi ata do kenë kapitalin e duhur për t’i blerë që në fillim.
Nuk ka vend për dëshpërim, por për reflektim sepse atyre që ia mbushëm kutinë plot me vota e meritojnë t’ia mbushim edhe xhepin plot me para. Ne pak, zoti shumë!
