Kryeministri grek, Kyriakos Mitsotakis ka folur për aksidentin tragjik në Tempi, ku humbën jetën 47 persona.
Me anë të një postimi në “Facebook”, ai u kërkon falje të gjithëve dhe në radhë të parë familjarëve të viktimave, duke theksuar ndër të tjera se: “nuk mund, nuk duam dhe nuk duhet të fshihemi pas gabimit njerëzor”.
Ai tha se është edhe faji i qeverisë pasi po të kishte mbaruar në kohë projekti i relekomandimit, atëherë ky aksident fatal nuk do të kishte ndodhur.
Mitsotakis garanton një hetim të shpejtë të tragjedisë dhe përgjegjësve. Në ditët në vijim do të paralajmërohen ndërhyrje për përmirësimin e menjëhershëm të sigurisë hekurudhore deri në përfundimin e Sistemit të Menaxhimit Elektronik.
Reagimi i plotë:
Sot dua të shkruaj për tragjedinë e pashprehur në Tempe. Asnjë fjalë druri, asnjë përsëritje e vogël. Duke bërë përpjekje për të vënë mendimet e mia në rregull dhe ndjenjat e mia në fjalë.
Dhe po filloj me të dukshmen. Si Kryeministër, u detyrohem të gjithëve, por mbi të gjitha të afërmve të viktimave, një FALJE të madhe. Edhe personale, edhe në emër të të gjithë atyre që kanë qeverisur vendin me vite. Pse, me të vërtetë, në Greqinë e vitit 2023, nuk është e mundur që dy trena të lëvizin kundërt në të njëjtën linjë dhe askush nuk e ka vënë re.
Ne nuk mundemi, nuk do dhe nuk duhet të fshihemi pas gabimit njerëzor. Nëse do të kishte përfunduar puna e Kontrollit të Telekomandimit, ky aksident do të ishte praktikisht i pamundur të ndodhte. Fakti që Sistemi i Kontrollit Digjital do të jetë plotësisht funksional në muajt e ardhshëm nuk është justifikim. Dhe anasjelltas. E bën dhimbjen time edhe më të madhe që nuk arritëm t’i jepnim fund para se të ndodhte diçka e keqe.
Drejtësia do të hetojë shpejt tragjedinë dhe do të japë përgjegjësitë. Ndërsa në ditët në vijim ministri përgjegjës do të njoftojë masat për përmirësimin e menjëherëshëm të sigurisë hekurudhore deri në përfundimin e EGO-së. Tani, ne e kemi borxh të qëndrojmë pranë familjarëve të viktimave, duke pranuar me guxim gabimet e shtetit.
Por ato nuk janë të mjaftueshme. Menjëherë do t’i kërkoj Komisionit Evropian dhe vendeve mike kontributin e tyre për të ditur, në mënyrë që më në fund të marrim trena modernë. Dhe unë do të luftoj për fonde shtesë të komunitetit për të mirëmbajtur dhe përmirësuar shpejt rrjetin ekzistues.
Më në fund, do të sugjeroj që të gjitha partitë të angazhohen që tani e tutje, në Parlamentin e ardhshëm, të ngrihet një Komitet i posaçëm për të hetuar historinë e dhimbshme të hekurudhave greke përgjatë njëzet viteve të fundit. Ajo që nuk është bërë në kaq shumë vite duhet bërë tani e shpejt.
Të gjithë e dimë se hekurudhat e atdheut tonë janë thellësisht problematike. Eshte ndoshta shprehja ekstreme e nje Greqie qe nuk na shkon dhe duam ta leme pas dore.
E di qe shume sot do kujtojne frazen e nje prej paraardhesit tim se “kjo eshte Greqia”. Por jo, ajo nuk është e vetmja. Ka një Greqi tjetër, atje jashtë, që na jep shpresë, besim dhe forcë.
Të gjithë e kemi parë atë edhe pas aksidentit tragjik. Zjarrfikësve, shpëtimtarëve dhe EKAB-it që ishin aty nga momenti i parë. Mjekëve dhe punëtorëve shëndetësorë që menjëherë organizuan kujdesin ndaj të lënduarve. Jam në ushtri. Por edhe ekspertëve të Policisë që trajtuan me shpejtësi misionin e dhimbshëm të identifikimit të trupave. Kështu që ata mund të kthehen në familjet e tyre për të vajtuar.
E pamë fytyrën e Greqisë më të mirë, edhe ne pasagjerët që rrezikuan jetën për të shpëtuar bashkëudhëtarët. Grave greke dhe grekëve që nxituan të bashkuar për të dhuruar gjak. Por edhe fëmijëve të vegjël që protestuan në heshtje dhe paqësisht, duke mbajtur një qiri dhe me sloganin “është koha e keqe (x) e ka fajin”. Një slogan e vërteta e të cilit na lëndon të gjithëve.
Personalisht jam në politikë për të ndryshuar këtë “vend të keq”, këtë Greqi të vjetër që na dhemb. Kjo është arsyeja pse përpiqem, çdo ditë. Ndonjëherë e kuptoj mirë dhe ndonjëherë jo. E di mirë, megjithatë, sa më mirë mund ta bëjmë atdheun tonë nëse fshijmë mbetjet e së shkuarës që na pengojnë. Dhe per kete Greqi qe meritojme do vazhdoj te luftoj.
Këtu ndalem. Sot, e diela e Orthodhoksisë, të gjithë ndezim një qiri në kujtim të atyre që u larguan kaq padrejtësisht dhe kaq shpejt.
