Në mbledhjen e fundit të Këshillit Bashkiak Gjirokastër për këtë vit, është zhvilluar një debat për buxhetin që Bashkia Gjirokastër i jep klubit të futbollit Luftëtari. Janë rreth 230 milionë lekë të vjetra çdo vit, për të cilat këshilltarët kërkojnë transparencë. Por ajo që u vu re ndër të tjera në dabatin e sotëm, ishte tendenca e disa këshilltarëve për të paraqitur kërkesën për transparencë si një ‘gjyq’ publik që i bëhet klubit. Ata përmendën me këtë rast kualifikimin historik në Europë, ndeshjet e bukura etj si këto. Në fakt, nëse e orienton debatin në këtë pikë është një mënyrë për ta relativizuar gropën financiare që ka shkaktuar keqmenaxhimi nga Gole Tavo dhe për të mos kërkuar transparencë.
Nuk duhet ngatërruar vlera e ekipit, pesha e fanellës, emocionet dhe kualifikimi historik me krizën ku ndodhet sot Luftëtari. Ata që kërkojnë transparencë se ku shkojnë fondet publike për Luftëtarin, nuk e duan më pak klubin se ata që dërdëllisin në çdo 2-3 fjali kualifikimin në Europë apo rëndësinë që ka sporti për qytetin. T’i japim Cesarit atë që i takon Cesarit. Fakti se Luftëtari ka arritur rezultatin më të mirë historik nën drejtimin e Gole Tavos, nuk do të thotë se ne duhet të mbyllim sytë përballë abuzimeve financiare të klubit. Siç dihet, borxhi i Luftëtarit në Tatime, por edhe tek të tretët është qindra milionë lekë, ndërsa futbollistët kanë rroga pa marrë. Arkëtimet nga ana tjetër prej shitjes së futbollistëve nuk kanë munguar. Atëhere ku shkojnë paratë?
Nuk do shumë mend ta kuptosh se kush dhe si po zhvatet klubi, sidoqoftë le të shpresojmë se auditi përmes KLSH-së dhe Ministrisë së Financave do të zbardhë më shumë në këtë drejtim. Nëse e leni auditin në dorë të Zamira Ramit, mos shpresoni të zbuloni ndonjë gjë. Sa për dijeni, këshilltarët që u ‘mërzitën’ sot nga fakti se në Këshill kërkohej llogari për fondet publike, janë nga ai takëm njerëzish që mbajnë një dorë në bakllava dhe tjetrën në kadaif.
©Argjirolajm.net
